Over ons

Er is een beeld dat aan ons is blijven hangen: een klooster waar 's nachts de dromen van iedereen aankomen. De monniken oordelen er niet over — ze ordenen ze. Iedereen vindt zijn plaats volgens het licht dat hij uitstraalt: sommigen schijnen meteen, anderen pas als je ze naast de juiste droom legt, en weer andere blijven jarenlang uit tot iemand de droom brengt die ze aansteekt.

Dunyazad is dat klooster, en de broeders vervullen vandaag de dag twee functies.

Wie de schappen beheert

De eerste is de architect. Hij schrijft niet; hij bouwt en beheert de structuren die de verhalen dragen. Hij zorgt ervoor dat een persoon dezelfde blijft doorheen twintig verhalen en dertig jaar, dat een plaats herkenbaar is ongeacht de kijkhoek, dat «voor» en «na» iets betekenen, zelfs tussen werelden met verschillende kalenders. Het is een onzichtbaar werk – en je merkt het pas als het ontbreekt, want dan worden de verhalen weer een hoopje.

Momenteel bevat het 7 verhalen en 100 referenties, waarvan 15 dienen als verbinding tussen de verhalen.

Wie herkent het licht

De tweede is de letterkundige. Hij leest, en ziet wat de bibliothecaris niet kan zien: of een verhaal overeind blijft, waar het een schaduw werpt, welk licht het uitstraalt en naast welk ander verhaal het moet worden geplaatst zodat ze elkaar verlichten. Hij beslist welk verhaal wordt opgenomen, en hij bepaalt de ordening ervan.

Eén bibliothecaris is genoeg. Geleerden zijn er nooit genoeg.

Waarom hier een verhaal aanleveren

Als je al geschreven hebt, leeft je verhaal maar één keer: iemand leest het, en dat is het dan. Hier gebeurt er iets anders mee.

De mensen, plaatsen, objecten en ideeën die het bevat, worden wegen. Een lezer die iets heel anders volgt – een land, een beroep, een obsessie – komt via jouw pagina's terecht, omdat jullie iets gemeen hebben, en dat gebeurt maanden nadat je het hebt geschreven. Een verhaal van drie jaar oud blijft nieuwe lezers aantrekken, aangetrokken door verhalen die er nog niet eens bestonden toen jij het af had.

En het werkt in beide richtingen: je kunt je eigen territorium opbouwen, met je eigen personages die zich in jouw verhalen bewegen, of je kunt je aansluiten bij wat er al is – iemand lenen van degene die hem/haar heeft bedacht.

Wat levert het op

Wie leest, betaalt. De opbrengst die een lezer genereert, wordt verdeeld over de verhalen die die lezer heeft gelezen – niet over de populairste verhalen op de site. Een auteur die zich op een niche richt, wordt niet overschaduwd door degenen die hoge cijfers halen: hij/zij wordt betaald door de mensen die hem/haar daadwerkelijk lezen.

Je blijft de auteur van wat je schrijft en je kunt het op elk moment intrekken. De personages die je bedenkt, blijven van jou: als een andere auteur ze wil gebruiken, vraagt hij/zij het aan jou – en jullie komen samen een percentage overeen.

Wie zoeken we

Wie schrijft en wil dat zijn verhalen een plek worden in plaats van een pagina.

Wie voorleest, wie tekent, wie vertaalt. Een verhaal kan hier bestaan als tekst, als strip, als stem: het zijn verschillende ambachten, en elk heeft zijn eigen auteur.

Letterkundigen, die het licht kunnen herkennen.

Schrijf ons.