Kiu ni estas

Tiuj, kiuj ordigas sonĝojn laŭ ilia brilanto.

Estas bildo kiu restis en ni: monaĥejo kie, nokte, alvenas la sonĝoj de ĉiuj. La fratoj ne juĝas ilin — ili aranĝas ilin. Ĉiu trovas sian lokon laŭ la lumo kiun ĝi sendas: kelkaj brilas tuj, aliaj nur se vi metas ilin apud la ĝusta, kaj iuj restas senlumaj dum jaroj ĝis iu alportas la sonĝon kiu ilin bruligas.

Dunyazad estas tiu monaĥejo, kaj la fratoj hodiaŭ plenumas du laborojn.

Kiu tenas la bretojn

La unua estas la bibliotekisto. Li ne skribas: li konstruas kaj administras la strukturojn, kiuj subtenas la rakontojn. Li certigas, ke persono restas la sama persono tra dudek rakontoj kaj tridek jaroj, ke loko estas rekonebla de ĉiu angulo, ke «antaŭ» kaj «post» signifas ion eĉ inter mondoj kun malsamaj kalendaroj. Ĝi estas laboro, kiu ne videblas — kaj oni rimarkas ĝin nur kiam ĝi mankas, ĉar tiam la rakontoj reiras al esti amaso.

Aktuale ĝi enhavas 3 rakontojn kaj 26 referencojn, el kiuj 1 servas kiel ligiloj inter la rakontoj.

Kiu rekonas la lumon

La dua estas la literato. Li legas, kaj vidas tion, kion la bibliotekisto ne povas vidi: ĉu rakonto tenas, kie ĝi havas ombron, kiun lumon ĝi sendas, kaj apud kiu alia oni devas meti ĝin por ke ili ekbrilu reciproke. Li estas tiu, kiu decidas, ke rakonto eniras, kaj li estas tiu, kiu ordigas ĝin.

Ne sufiĉas unu bibliotekisto. De literaturistoj, neniam sufiĉe.

Kial alporti rakonton ĉi tien

Se vi jam skribis, via rakonto vivas nur unufoje: iu legas ĝin, kaj finiĝas tie. Ĉi tie okazas io alia al ĝi.

La homoj, la lokoj, la objektoj kaj la ideoj, kiujn ĝi enhavas, fariĝas vojoj. Leganto, kiu sekvas tute alian aferon – landon, metion, obsodon – pasas tra viaj paĝoj ĉar vi dividas ion, kaj li/ŝi trovas ĝin monatojn post tio, ke vi skribis ĝin. Rakonto trijara daŭre ricevas novajn legantojn, alportitajn de rakontoj, kiuj ankoraŭ ne ekzistis kiam vi finis ĝin.

Kaj ĝi funkcias en ambaŭ direktoj: vi povas konstrui vian propran teritoriojn, kun viaj roluloj moviĝantaj inter viaj rakontoj, aŭ enŝpikiĝi en tion, kio jam ekzistas — petante prunton iun al kiu ĝi estis inventita.

Kion vi gajnas

Legi ĉi tie estas senpaga, por ĉiuj. Du aferoj pagas la laboron, kaj ambaŭ naskiĝas el la rakontoj. La reklamo, kiu staras antaŭ kaj post la teksto, sed neniam ene de ĝi: tio, kion ĝi gajnas ĉiun monaton, estas disdonata al la aŭtoroj laŭ la kvanto da legantoj de iliaj rakontoj, inkluzive de tiuj, kiuj legas sen esti registritaj. Kaj la servoj, kiuj riĉigas la legadon, kiel la memoro de kio estis legita, la ilumarkiloj kaj la mesaĝoj al la aŭtoroj, kiuj volas ricevi ilin: tiuj, kiuj uzas ilin, pagas malgrandan kontribuon, kaj la parto de la aŭtoro iras al la rakonto, sur kiu ĝi estis elspezita.

Eldoni ne kostas al vi: la preparado, la atestaro kaj la tradukoj estas refinitaj el la unuaj enspezo de la rakonto, neniam el via poŝo.

Vi restas la aŭtoro de tio, kion vi skribas, kaj vi povas retiri ĝin kiam vi volas. La roluloj, kiujn vi inventas, restas viaj: se alia aŭtoro volas uzi ilin, li petas vin — kaj la procentaĵon vi kunvenigas.

Kion ni serĉas

Kiu skribas, kaj volas vidi siajn rakontojn fariĝi loko anstataŭ paĝo.

Kiu legas laŭte, kiu desegnas, kiu tradukas. Rakonto ĉi tie povas ekzisti kiel teksto, kiel bildstriko, kiel voĉo: ili estas diversaj metioj, kaj ĉiu havas sian aŭtoron.

Leteratoj, kiuj scias rekoni la lumon.

Skribu al ni..